Faranji: no capítulo XXI, a evolución relixiosa e cultural en Etiopía, por Xurxo Ayán

via certo.es

(...) "Seca as mans cheas de suor contra a camiseta, adornada cunha efixie do Che Guevara. Miles de cubanos morreron pola Revolución en terra africana. Só a partir de 1989 comezou a poboación da illa a coñecer os listados dunha sangría nefasta. Os camposantos están cheos de heroes".
"Dende que cheguei a Etiopía, un se vai acostumando á vida da rúa, ao colorido da xente, á presenza da muller en tódolos eidos da vida cotiá, á variedade de estilos e maneiras de vestir, á fermosura das rapazas, independentemente da raza, da cor da pel ou da cultura á que pertenzan. A ocultación da muller foi algo novedoso para min. O profesor, Cerdedo e Laclau xa estiveran por terras de Exipto e de Sudán e non lles collía de novas"
O capítulo completo en http://certo.es/index.php?page=sheikh_khoyele_al-hassan

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Faranji: Etiopía, terra de misión como antes o foi Galicia

via certo.es

Xurxo Ayán segue a debullar as coincidencias no devir histórico entre este país africano e Galicia. O capítulo de hoxe en http://certo.es/index.php?page=terra_de_mision

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Faranji: no capítulo XIX, Xurxo Ayán explica cómo facer un museo que acabou sendo un ximnasio

via certo.es

Con párrafos tan chamativos como:
"Nesa Galicia que é Ruanda, desencadeouse, entre vales e montañas tinguidos de sangue para sempre, un xenocidio[1] en abril de 1994. A maioría hutu (85 % da poboación do país) emprendeu a matanza sistemática da minoría tutsi (14 %) que detentara tradicionalmente o poder. Dende os departamentos universitarios, dende os Laboratorios, unha manchea de intelectuais e profesores elaboraran previamente un discurso ideolóxico racista, unha versión concreta do pasado, da historia e da identidade: o tutsi era un pobo estranxeiro (négaselle a condición de ruandés), unha raza extraña, nilótica (son os Outros), que colonizou o país, explotando, escravizando e deturpando aos seus verdadeiros fillos, afundíndoos na miseria, na humillación e na fame. As ondas radiofónicas espallan a chamada á recuperación da identidade, da dignidade hutu, exhortan á aniquilación dese cancro parasitario, desa anomalía tutsi na paisaxe de Ruanda. Dende a radio desencadenouse a metástase do odio".
Lea o capítulo completo en http://certo.es/index.php?page=save_the_children

Posted via web from Certo.es, o xornal virtual de Barbanza e Noia

Faranji: varias linguas e moitos eucaliptos. Galicia? Non, Etiopía. Novo capítulo

via certo.es

"Etiopía son moitos mundos nun só mundo. O normal para a xente destes lares é que falen dúas ou tres linguas máis ademais do amhárico, idioma oficial e lingua franca no país. Así por exemplo, o noso conductor Akliku, fala amhara, oromo e gurage. Esta realidade multicultural e plurilingüística non supón ningunha trauma, como se empeñan algúns na vella Europa. De feito, Cerdedo contounos que nunha prospección na zona berta de Benishangul, foron acompañados por un guía local, quen, ao longo do camiño, trocou catro veces de idioma en función da adscrición étnica das persoas coas que se cruzou".
"A espectacular baixada do altiplano amenízase coa charla do Inspector quen nos aclara a inxente cantidade de eucaliptos que inzan todo o territorio. Aquí chámanlle bahr zaf, a árbore que veu de alén mar. Dinos que o emperador Menelik II, co gallo de tentar rematar coa deforestación de vastas zonas do Estado Etíope, decidiu a finais do século XIX proceder á reforestación deses territorios con eucaliptos procedentes de Australia, até o punto de que a comezos do século XX algún cronista británico chegou a chamar eucalyptopolis a Addis Ababa. Como diría Cerdedo, unha vez máis, isto é como Galicia, valga la redundancia".
Todo o capítulo en http://certo.es/index.php?page=china_town

Posted via web from Certo.es, o xornal virtual de Barbanza e Noia