28.1.13

Ribeira: "Stop Desafiuzamentos" constata un aumento do drama das execucións hipotecarias neste municipio

Ribeira, 28 de xaneiro de 2013. Segundo fixo saber onte nun comunicado a plataforma "Stop Desafiuzamentos" da Barbanza, o drama das execucións hipotecarias continúa. Desta volta cébase en varias familias das parroquias de Ribeira, que pediron axuda legal a esta plataforma para poder facer fronte a posibles desafiuzamentos e perdas da vivenda habitual.


  COMUNICADO PÚBLICO DE "STOP DESAHUCIOS"

 
  Esta pasada semana se ha incrementado el trabajo de los miembros de la Plataforma de "Stop Desahucios" del Barbanza. Concretamente con la aparición de varias familias afectadas por deudas y ejecuciones hipotecarias en varias parroquias del municipio de Riveira. Uno  de estos casos es una familia rseidente en el casco urbano de Riveira, por una ejecución hipotecaria, que ya se ha solicitado su el plazamiento del desahucio y la moratoria por estar incluída, la familia, y cumplir con los requisitos de las medidas urgentes para reforzar la protección a los deudores hipotecarios, del Real Decreto Ley 27/2012. La otra familia afectada, es residente también en el caso urbano de la capital del Barbanza, y su caso es por un desahucio por un impago de la renta de alquiler de su vivienda habitual y se ha conseguido suspender la vista oral, por la falta de comunicación expresa del derecho a la justicia gratuita. 
 
 Por otra parte en el caso de las otras familias, son de las parroquias de Carreira, Olveira y Corrubedo y todas ellas están en situación de adeudos de cuotas y pendientes de que se interpongan las correspondientes ejecuciones hipotecarias, por eso ya se están negociando con las entidades financieras de Caja España, Novagalicia Banco y el Banco de Santander las moratoiras correspondientes así como la novación de algunas de esas hipotecas, evitando así los posibles desahucios.
 
 El portavoz de la Plataforma "Stop Desahucios" del Barbanza, José Manuel Pena, agradece la colaboración de varios despachos profesionales de abogados de la Comarca del Barbanza que se han brindado a colaborar y formar parte de la Plataforma, asesorando y defendiendo, en caso necesario, a todas estas familias afectadas por ejecuciones hipotecarias. 
 
  Por otra parte esta próxima semana, varios miembros de la Plataforma  "Stop Desahucios", mantendrán un encuentro con el Concejal de Servicios Sociales del Ayuntamiento de Ribeira para tratar de que el concello de Ribeira colabore, de una manera más efectiva, con todas estas familias que ya no solo viven problemas con sus viviendas sino que carecen de trabajo y de lo más esencial para poder vivir con un mínimo de dignidad.

VIVIENDA OCUPADA POR HUÉRFANAS

 
  Asimismo este pasado viernes, miembros de la Plataforma, recibieron una llamada de teléfono de dos niñas huérfanas de la localidad de Narón, que estaban sin trabajo y no tenían posibles para pagar el alquiler de la vivienda y optaron por ocupar una vivienda vacía, que había sido embargada por una entidad funanciera, había escasas fechas. El portavoz de la Plataforma, se puso en contacto con los compañeros de Ferrol y este lunes varios miembros acudirán, con estas dos hermanas, al Ayuntamiento para que sean realojadas en una vivienda pública.
 
  Plataforma "Stop Desahucios" Barbanza 

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Colaboración: "A música do purgatorio", por Javier Ferreirós

Veume á memoria o outro día: no verán de 1994, un hospital do Reino Unido retirara da súa emisora privada a canción “My Way”, na versión de Sinatra, por respecto ós enfermos terminais. Ó pouco tempo algúns deses enfermos, os que aínda podían alzar a voz, reclamaron que a volveran poñer, e tal cousa fixeron os responsables do hospital.

A letra da canción di o seguinte: “E agora, a fin está cerca...”, e o narrador continúa repasando os seus erros e as dificultades polas que pasou na vida, para reafirmarse no retrouso dicindo aquilo de “pero fíxeno ó meu xeito”, como a min me petou. Manténdome firme. Fai balance e chega á conclusión de que pagou a pena. Está listo para enfrontarse ó abismo. Ó escoitala na voz de Sinatra, sabemos o que sospeitabamos pola letra: o protagonista é un home descrido, apegado á terra, desenganado e curtido, que sabe que ó morrer todo rematou.

Media_httpuploadwikim_zobss

O Purgatorio. Ilustración de Blake para "A Divina Comedia"

En A Divina Comedia non todos os pecadores merecen o inferno; os sete pecados capitais pódense limpar se te arrepentiches en vida, aínda que fora a última hora. Os que no mundo foron soberbios, envexosos, iracundos, preguiceiros, avariciosos, lambóns ou luxuriosos poden ter unha segunda oportunidade, e son situados por Dante nas diversas terrazas do Purgatorio, un monte que acolle no cumio o Xardín do Edén. O Purgatorio é un continuo recital, e os penitentes, namentres limpan as súas culpas, cantan xuntos en perfecta harmonía. Así, no recinto da soberbia o poeta escoita voces cantando “Beati pauperes spiritu”, “de tal xeito que non podería expresarse con palabras” (Purgatorio, Canto XII); onde os envexosos, Dante o Peregrino escoita cantar tras del, mentres avanza, “Alédate ti que vences” (Canto XV); un grupo de iracundos entoan o “Agnus Dei” e así van “desatando o nó da ira”, di Virxilio (Canto XVI).

Dante tivo que dotar a súa fermosísima alegoría dunha arquitectura, semellante á  das catedrais que vía construír nas cidades polas que pasaba no seu exilio, exilio ó que se lle condenou por vivir ó seu xeito, como a el lle petou, por manterse firme. Como todo home curtido, sabía que todos somos soberbios, envexosos, iracundos, preguiceiros, avariciosos, lambóns e luxuriosos varias veces ó día. El mesmo confesa unha leve falta, por envexa, aínda que di temer máis a condena por soberbia (Canto XIII), tal vez porque se sabe un xenio poético. Pero para o home medieval cabía arrepentirse antes de morrer, purgar os pecados no outro mundo e finalmente chegar ó Ceo: quedaba a esperanza trala morte. Que lle queda ó home moderno? A nada, e despois desa nada, nada outra vez. Non cabe arrepentirse, porque seguramente non hai Ninguén escoitando, nin con poder de salvarnos; seguramente non hai salvación posible... pero tampouco condena.

O único purgatorio é o da nosa conciencia. E así aqueles enfermos terminais do hospital inglés cantaban como as almas do Purgatorio de Dante, harmonizando a súa voz interior coa voz de Frankie Ollos Azuis, curtida por unha eternidade de noites. E esa é entón a única Eternidade posible. Cantarían, moitas veces, sen ningunha esperanza nun Paraíso, só para dicirse que viviran ó seu xeito e perdoárense a eles mesmos. Enfrontándose ó abismo final sen promesas vacuas. Con auténtica valentía. Con un último pulo de sangue quente no seus corazóns.“Para que é un home, que é o que ten? Ou a si mesmo, ou nada; poder dicir as cousas que sinte de verdade, e non as palabras dun que se pon de xeonllos; polo dito quedou claro que encaixei os golpes, e fíxeno ó meu xeito. Si, foi ó meu xeito”.


Músico e historiador
Serie exclusiva para Certo coa análise
dos principais discos da música mundial
"Música por dentro"

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Noia: os sábados, do 2 de febreiro ao 23 de marzo, curso de Stop Motion

CURSO Stop Motion.pdf Download this file

  • En horario de 11 a 14 horas
  • Impartido por Manuel Silva, un dos que traballou na película "O Apóstolo", na academia Davinci
 
Noia, 28 de xaneiro de 2013. Este sábado, 2 de febreiro, ás 11:00 terá lugar a presentación do curso de STOP MOTION, impartido por Manuel Silva nas instalacións da Academia Davinci, situada en R/ Pintor Xenaro Carrero, 26, Baixo en Noia.
 
O obxetivo deste curso é dar formación en técnicas necesarias para a construcción de personaxes e decorados, así como os medios para realizar unha animación stop motion.  Os destinatarios serían aquelas persoas, que sen posuír necesariamente coñecementos previos, estean interesadas en aprender as técnicas para a realización dunha peza de animación.
 
O curso será impartido durante oito sábados en horario de 11h a 14h, a partires do mesmo sábado 2 de febreiro e ata o sábado 23 de marzo.
 
Manuel Silva posue unha ampla experiencia nesta materia, donde destaca o traballo de modelado e postproducción realizado na curtametraxe “Leo” e o traballo de modelado de personaxes para a longametraxe “O Apóstolo”.

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Boiro: o I festival de música tradicional "Fiadeira" será o domingo 10 de marzo en Cabo de Cruz

Asd

 

Boiro, 28 de xaneiro de 2013. O vindeiro domingo día 10 de Marzo ás 18:00 horas terá lugar no Centro Social de Cabo de Cruz o I Festival de música tradicional 'Fiadeira'.

 

A Asociación Cultural Fiadeira de Cabo de Cruz organiza esta cita de música tracidional que se fará por vez primeira nesta vila. O evento terá lugar no Centro Social de dita vila ás 18:00h e nel actuarán varios grupos do folclore galego da zona. Algúns aínda están por confirmar, pero entre eles xa se poden destacar o grupo de pandereteiras 'Fiadeira', o grupo de gaitas tradicional 'Ao cabo nunca é tarde', o grupo de música tradicional 'Trécola' e o grupo de pandereteiras 'O Aquel de Aquelar'. Durante o transcurso do festival, levaráse a cabo o sorteo dunha cea para 4 persoas na Taberna Abadía de San Enrique, doada por dito establecemento.


Antes, en Certo:








Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Noia: o Liceo acolle dende o venres 1 de febreiro unha mostra de óleos de Tino Poza

Cartel_tino_poza

  • A inauguración terá lugar ás 20:00 horas na sala Francisco Creo da Sociedade Liceo
  • A mostra titúlase "Soños de esencia de café ao óleo IV"
  • Se quere información sobre Tino Poza: http://arga.es/gl/artistas/tino-poza/

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

27.1.13

Colaboración: Celestino García Romero, orgullo de Boiro en Comoxo. Por Ramón Torrado

Os homes e as mulleres de Comoxo, poboación situada a cinco minutos de Boiro en coche, lograron facer realidade o proxecto de ter un centro etnográfico propio. Un acto para honrar a un persoeiro destacado que naceu alí en Comoxo en 1855 e faleceu en Compostela en 1929. Un galego importante, e bastante descoñecido, levou ao novo centro no venres 25 de xaneiro do 2013 a xente de tódalas idades que se interesaron por unha das claves do seu pasado.

O acto, organizado por María Luísa López da Asociación O Faiado 2 boirense, contou coa presenza de dous sobriños-bisnetos do homenaxeado, Manuel Antonio e Xosé Antón (a un terceiro irmán, Pablo, director deste xornal Certo, non lle foi posible acudir). Foi Xosé Antón onio o primeiro en intervir na presentación.

Pero antes houbo un detalle salientable. Apareceu e foi posta na parede unha obra do pintor local José Silva. Trátase dun elegante retrato en brancos, negros e grises do homenaxeado, un home de boca ancha e lentes ovalados cunha grande fronte de pensador. A figura atrae admiración e respecto, pero podería tamén concitar cariño?

Foise desvelando diante de nós a persoa e a obra de Celestino García Romero. Xosé Antón destacou a preocupación deste crego xesuíta pola capela de Comoxo, polas xentes do agro e polo mundo das letras. Chegou a ser membro da Real Academia Galega, contribuíndo artigos no boletín oficial desta institución. Nun deles, publicou o que é ó parecer o primeiro escrito sobre a serra de Barbanza.

A etnógrafa María Luísa López fixo unha relación dos méritos de Celestino. Discípulo e amigo do erudito de Vedra Antonio López Ferreiro, el tamén se interesou en profundidade pola arqueoloxía, a historia e a lingua galega. Era políglota e confesaba aos estranxeiros na Catedral. No campo do galego, tivo unha idea moi orixinal: ía por exemplo ó cemiterio de Queiruga e estudaba con atención os epígrafes máis antigos nas lápidas e a continuación, como experto latinista, analizaba a desviación no “castrapo” que facían os escultores sen estudos ó mesturar a lingua galega coa latina. Aprendía, xa que logo, dos erros.

Tivo destinos en varios puntos da xeografía española: en Palencia, en Manresa, en Tui e na Coruña. Na cidade herculina entrou en contacto con destacados galeguistas da Cova Céltica e iso incrementou o seu achegamento ó galego.

Co noso idioma propio, Celestino creou obras de teatro – “A señá Tiburcia”, “Inferno e Gloria” – contos, poemas e estudos. Sería bo ter unha recompilación dos seus escritos, como o moi chamador artigo titulado “Sobor do antigo linguaxe do pobo galego”.

Con moito encanto, a concelleira boirense Cornelia Ces fixo presente a Celestino lendo un conto seu chamado “Os Reis en Comoxo”. Nel, sen resultar condescendente, o autor enxerga un relato de Nadal delicioso, cun forte compoñente gastronómico, que tivo a virtude de arrancar risos e sorrisos dos asistentes.

Tamén engadiu, por certo, as letras a unha panxoliña con música de Luis Taibo e Santiago Tafall. Non é seguro que sexa o autor do texto dunha peza chamada “Canta, rapaziña”.

Por último, houbo outra faceta de Celestino que non deixa de causar afecto e sintonía. O amor pola súa terra natal fixo que el contemplara unha serie de proxectos para mellorar a economía dos seus paisanos. Son ideas que igual aínda son factibles na actualidade; a saber:

  • facer un criadeiro de galiñas
  • montar unha fábrica de fertilizantes
  • montar unha fábrica de leite para facer manteiga e queixo
  • asegurar o gando e intentar mellorar a raza
  • fabricar con xestas vasoiras de calidade
  • crear un sindicato de labregos
  • facer unha escola para a formación de oficios
  • fabricar alcol con palla de millo

Son propostas dun visionario, dun home que, segundo repetiu para rematar o acto o alcalde de Boiro Juan José Dieste, tiña unha intelixencia exuberante. Dieste recalcou que Celestino García Romero é unha fonte de lexítimo orgullo para Comoxo e para Boiro, onde anunciou que se lle dará o seu nome a unha rúa, como corresponde a un boirense tan ilustre.

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Cultura: "O Faiado 2" divulga a obra do galeguista Celestino García Romero, natural de Comoxo, en Boiro

  • Nado en 1855 e falecido en 1929, escribiu en galego poemas e obras de teatro e mesmo difundía a nosa lingua propia entre os nenos con contos de temática relixiosa
  • Foi o primeiro en estudar restos arqueolóxicos da zona de Barbanza e dar conta deles á Real Academia Galega, da que era correspondente
  • No acto celebrado o venres 25 de xaneiro no centro etnográfico de Comoxo o alcalde comprometeuse a darlle o seu nome a unha rúa de Boiro
  • O seu sobriño-neto José Antonio García Dieste, un dos impulsores da difusión da súa obra, pediu tamén que se lle dese o seu nome ao Centro Etnográfico de Comoxo, pois García Romero preocupábase polos asuntos do campo e do monte, chegando a manter correspondencia con enxeñeiros de montes daquela época, como Rafael Areses, o que reforestou o Monte Aloia


Boiro, 27 de xaneiro de 2013. O Centro Etnográfico da comunidade de montes de Comoxo estivo ateigado o pasado venres 25 para homenaxear ao seu egrexio veciño Celestino García Romero, intelectual falecido hai 84 anos (un 18 de xaneiro, en Santiago). Máis dun cento de persoas puideron escoitar aos poñentes da mesa redonda que se programou arredor da súa figura, entre os que figuraban a presidenta da asociación etnográfica O Faiado 2, María Luísa López; o profesor José Antonio Santiago García, sobriño neto do homenaxeado; o presidente da comunidade de montes de Comoxo, Santiago Lojo; a concelleira de Turismo boirense, Cornelia Ces e incluso o alcalde de Boiro, o popular Juan José Dieste. Tamén ía asistir o teólogo Andrés Torres Queiruga, que prologou a edición de "Inferno e gloria", obra de teatro que resgatou no ano 2000 a editorial relixiosa Sept. No seu lugar acudeu o tamén aguiñense Unai González, presidente da asociación "Francisco Lorenzo Mariño".


Casa natal do intelectual galeguista Celestino García Romero

Escudo na casa de Quintenla

Luisa López presentou as publicacións que hai ata agora sobre García Romero -o historiador Fernando Acuña Castroviejo publicou sobre el unha obra en 2005- e comentou o seu legado sobre un pequeno vídeo cos principais elementos do patrimonio etnográfico de Comoxo, dende a casa onde naceu o homenaxeado, cruceiros ou a casa do escudo de Quintenla, cun monumental pombal abandonado.
A concelleira de Turismo, Cornelia Ces, leu o conto "Os Reis en Comoxo", redactado para nenos da catequese no que se dá conta tamén de como se vivía na zona a finais do século XIX.

Tamén se aproveitou para inaugurar no centro etnográfico unha colección con 30 imaxes antigas de Comoxo recollidas por Carlos Piñeiro nesta aldea que figura recollida por primeira vez nos papeis do Tombo de Toxos Outos en 1161 e que se sospeita pode ter importantes restos arqueolóxicos sen escavar arredor da súa capela.

Biografía en Barbantia de García Romero

Xesuíta dende 1880, os seus votos definitivos fíxoos o 2 de febreiro de 1892. Foi poeta en latín, castelán e galego. O seu poema galego máis coñecido é o “Canto a Galicia”, publicado en 1929 e traducido ao italiano. Escribiu as pezas teatrais Santa liberata, drama histórico e a comedia A señá Tiburcia (estreada polo Colexio de Orfas de Santiago, 1920), así como moitos poemas e contos en galego para rapaces, ao que habería que engadir algúns traballos arqueolóxicos. Entre os seus contos para rapaces poden citarse “Un milagre do santo apostol”, publicado na revista <Catecismo de niños y niñas> de Santiago de Compostela, “Os Reis en Comoso”, en <El catecismo de Santiago>, “Santiago de rapaz” e “No portal de Belén” na mesma revista, “Antano” na compostelana <El Catecismo de San Martín>, “Ninguén veu do inferno” e “A festa do Nadal” en <Catecismo de Compostela>.

Entre os seus poemas para rapaces poden citarse “O Sol”, “Os paxaros”, “As anduriñas”, “Ao meu neno” e “Un xastre”, todos eles publicados en <Catecismo de niños y niñas>. Aínda publicou outros relatos como “Non ten volta”, “Ninguén pode coma Dios”, “Sólo Dios, soliño”, “O neno Xesús” e “Señores tan sabios”.

Entre os seus traballos ensaísticos en castelán pode citarse “Un templo primitivo en el Coto de Amoreira”, publicado no <Boletín de la Real Academia Gallega> (nº 145, 1922), “Una estación romana desconocida” (Ibid., III), “Las lápidas romanas de Ciudadela” (Ibid., III, VII, VIII), “Memorias romanas de Cuntis” (Ibid., IX, X, XII), “Un libro de Galicia y un escritor gallego” (Ibid., XIV), “De re epigrafica. Inscripciones en las iglesias de Padrón y Pastoriza” (Ibid., XIV) e “Galicia y las Islas Británicas en tiempos remotísimos” (Ibid., XV).

No ano 2000 a editorial relixiosa Sept de Vigo publicou o seu ensaio teolóxico Inferno e gloria. Trátase dunha edición facsímile do manuscrito, que ten o mérito de ser o primeiro tratado teolóxico escrito en lingua galega. Con introducións de Xesús Ferro Ruibal, Xosé Antonio Santiago García e Andrés Torres Queiruga. Sábese que deixou inéditas as obras “Las lámparas del Apóstol” e un interesante ensaio lingüístico titulado “Sobor do antiguo linguaxe do pobo gallego”, obra que se atopaba en mans de César Vaamonde Lores xa en vida do autor.

García Romero foi tamén poeta ocasional en latín e castelán, ademais de publicar algúns traballos ensaísticos en lingua galega, coma os titulados “As reliquias de Sant Yago” (<El Eco Franciscano>, nº 643, 1920), “Un ourensán que n’e de esquencer” (<Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Orense>, V) e “Defensa do protohistorismo do idioma gallego”. Colaborou con ensaios en castelán no <Diario de Galicia> e en <Ultreya>.

Correspondencia

García Romero tivo unha intensa actividade epistolar con eminentes historiadores coetáneos seus, como César Vaamonde Lores, cos que consultaba dúbidas sobre inscricións e achados arqueolóxicos. Tamén lle preocupaban asuntos terrenais como os problemas do campo ou das explotacións forestais. Entre as súas ideas estaba a de formar unha gran cooperativa para explotar cítricos no val do Coroño e mesmo fabricar as caixas de madeira para a súa exportación. No eido forestal tivo correspondencia co enxeñeiro de montes Rafael Areses Vidal, o que se encargou de reforestar e ordenar o Monte Aloia, que foi o primeiro parque natural galego recoñecido.

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

25.1.13

Boiro: o Psoe critica a ineficacia do goberno local do PP no derrubamento da Magdalena

Boiro, 25 de xaneiro de 2013. Os socialistas boirenses denuncian "a ineficacia do goberno local encabezado por Juan José Dieste, nesta ocasión en relación co derrubamento de terra na estrada da Magdalena a San Mauro, na C-305, onde se abateu parte do terreo dos barrancos enriba das beirarrúas e mesmo chegando ao vial por donde circulan os vehículos".

Para o Psoe boirense, "esta desfeita é previa ao temporal Gong, ata que hoxe mesmo, quince días despois, comezaron a retirar a terra desprendida.  Pasaron dúas semanas sen que dende o Concello se fixese absolutamente ningún tipo de acción para solventar este problema, poñendo, en consecuencia, en grave risco aos veciños e veciñas da parroquia, aos viandantes que pasean por esta zona e mesmo ás vivendas e aos propios vehículos, xa que advertimos que o risco de derrumbe é inminente. É por isto que podemos sinalar que este derrubamento é a mostra máis palpable e visible da desidia e desgoberno do Executivo Local".

A causa da talla de arborado

Dacordo coas conversacións con algúns dos veciños, o Psoe cre que o derrubo foi debido á
talla indiscriminada de árbores por parte do executivo boirense xunto coa falta de mantemento das infraestruturas do concello. "Agora o señor Dieste, supoñemos, vaise inventar algunha outra cifra que publicitar nos medios para subsanar esta deficiencia, tal e como xa fixera coa denuncia anterior realizada pola Agrupación Socialista de Boiro en relación coas verteduras ao río Coroño. Daquela afirmaba nun medio escrito que esperaba 5,5 millóns de euros e, noutro, 1,2 millóns. Sen embargo, a realidade é totalmente  diferente, xa que Boiro unicamente recibirá a ridícula cifra de 499,90 euros, que serán destinados á limpeza de praias. Esto ven reflectido nos orzamentos da Xunta para o presente ano 2013", apuntan dende o grupo socialista.
 
"Outra mostra da deixadez deste goberno é o acontecido no lugar de Vilariño en relación
coa limpeza de cunetas e canalización das augas pluviais fóra da estrada que impiden aos
veciños mesmo poder camiñar pola rúa. A pesares das diversas denuncias e reclamacións
realizadas nas dependencias do concello, este asunto segue sen ser resolto, empeorando
en días como os actuais de chuvias abundantes. Sendo conscientes de que o alcalde non fai o seu traballo, dende o PsdeG de Boiro vimos de presentar unha batería de enmendas aos orzamentos da Xunta, nas que se atopaba, entre outras cuestións, o arranxo do derrubamento na estrada C-305, coa proposta de realizar uns muros de contención. Xa que o goberno do Partido Popular semella cruzarse de brazos, seremos os socialistas os encargados de solicitar e esixir ante os estamentos superiores o que consideramos que é xusto para o noso municipio", remata o Psoe de Boiro.

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Lousame: a exposición pública a información sobre a renovación ambiental da planta de reciclaxe de Servia

  • O Diario Oficial de Galicia publica na súa edición de hoxe esta resolución, pero a documentación só pode verse no Concello de Lousame ou en delegacións da Xunta en Santiago e Coruña
  • A Xunta inicia a información pública da renovación ambiental integrada da planta de residuos urbanos da mancomunidade de concellos da serra do Barbanza
  • A autorización outorgouse por un prazo de vixencia de cinco anos, polo que estanse realizando os trámites correspondentes para a súa renovación por parte da Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental

Media_httpfarm6static_zjwhy


Lousame, 25 de xaneiro de 2013.- A Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas publica hoxe a resolución pola que se somete a información pública o proxecto de renovación ambiental integrada do Complexo Medioambiental de Tratamento de Residuos Sólidos e Asimilables a Urbanos da Mancomunidade de concellos Serra do Barbanza, situada no concello de Lousame.

Esta instalación conta con autorización ambiental dende setembro de 2008, sendo o titular da mesma a súa empresa concesionaria, Fomento de Construcciones y Contratas, e outorgouse por un prazo de vixencia de cinco anos, polo que se están realizando os trámites correspondentes para a súa renovación por parte da Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental.

O sometemento da documentación a información pública é un dos trámites contemplados para as renovacións no Real decreto 509/2007, do 20 de abril, polo que se aproba o regulamento para o desenvolvemento e execución da Lei 16/2002, de 1 de xullo, de prevención e control integrados da contaminación. Por elo, esta permanecerá exposta ao público, por un período de 30 días hábiles.

Alegacións e suxestións
Durante este prazo calquera interesado poderá consultala e, no seu caso, formular as alegacións, suxestións ou observacións que considere convenientes. A documentación estará exposta nas seguintes dependencias: Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental – Servizo de Prevención e Control Integrados da Contaminación, na Xefatura Territorial da Coruña da Consellería, e no Concello de Lousame.

Ao remate do prazo de información pública, a Secretaría Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental estudará as alegacións, suxestións ou observacións presentadas, téndoas en conta na resolución do expediente.

Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Ribeira: abren prazo para dar ideas que dinamicen as rúas peonís da cidade

Comerciantes_zonas_peons

  • O concelleiro de Comercio e o de Atención Cidadá reuníronse cos propietarios de tendas afectadas

 

Ribeira, 25 de xaneiro de 2013.- O salón de plenos do Consistorio encheuse onte por completo durante a reunión convocada polo Executivo (representado alí polos concelleiros de Atención Cidadá –Juan Luis Martínez-, Comercio –Anxo Orellán- e Consumo, -Vicente Mariño-) cos titulares de negocios situados en rúas peonís (tamén coa asociación de empresarios) co obxectivo de consensuar pautas de actuación que contribúan á dinamización e potenciación do comercio local nestas zonas.

Tras unha hora e media de debate, as sensacións do Goberno Municipal foron moi boas, ao percibir un ambiente participativo e unha gran predisposición a alcanzar acordos que redunden na posta en valor das áreas afectadas.

Neste senso, a gran maioría dos comerciantes coincidiron en aseverar que as rúas peonís deben funcionar como tales, outorgando preferencia ás persoas de xeito que poidan transitar libremente sen se ver importunadas pola circulación de vehículos, na certeza de que isto contribuirá ao establecemento de sinerxías beneficiosas para o comercio e a hostalería.

Aparcamentos de curta duración

Entre as propostas debatidas, figuran as de limitar as horas de carga e descarga, habilitar prazas de aparcamento de uso de curta duración para facilitar que os clientes poidan realizar as súas compras ou xestións, ou mesmo dedicar un ou varios días ao comercio na rúa para que os negocios poidan expoñer os seus produtos en plena vía pública.

Partindo da premisa de que a humanización da cidade ten que ser un proceso de todos, o próximo paso a dar será a publicación na vindeira semana da acta da reunión na páxina web municipal (www.riveira.es) e abrir un prazo para que tanto os comerciantes afectados como calquera cidadá poida expresar online ou por teléfono as súas suxestións e ideas ao respecto. Acto seguido, emprazarase aos comerciantes a unha próxima reunión para que esta boa disposición se materialice en acordos concretos.





Posted via email from Certo.gl, o xornal dixital de Barbanza e Noia

Twitter

Related Posts with Thumbnails Banner: Regale selva tropical